| 💔 |
💔 |
| You kept the house. I kept the silence |
Ти ґаздував. Я ж більш мовчала. |
| Both of us knew what that would mean |
І кожен знав, що значить штиль. |
| You wore your pride just like good clothing |
Ти честь носив, як модний одяг. |
| I wore the cracks you couldn't see |
А я лахміть ховала біль. |
| I gave you days without demanding |
Про тебе дбала без претензій! |
| I gave you truth without a stage |
Прощала щиро все, без сцен. |
| You gave me word that sounded tender |
Ти ніжні знав слова поезій, |
| and turned your Eyes, and changed the page       |
Хоча й не знав їх скритий сенс… |
| 💔 |
💔 |
| You lost me forever |
Мене втратив навіки! |
| Not in a scream, Not in the fight |
Не в одну мить, не в крику чвар. |
| You lost me slowly |
Ти зробив це повільно: |
| One quiet wound at a time |
По рані нишком за раз. |
| You lost me forever |
Мене загубив ти |
| Long before I said goodbye |
Задовго ще до слів прощань — |
| Love didn't leave in a moment |
Любов не зникає миттєво, |
| It left by losing its light |
Для цього їй треба час… |
| 💔 |
💔 |
| There was no storm to blame the ending |
Було без бурі звинувачень, |
| No shattered glass, no slamming doors |
Без битих склянок об стіну. |
| Just little ways you stopped my breathing |
Лиш кілька слів, що їх зронив ти, |
| While saying everything was yours |
Коли сказав: «Моє все тут»… |
| I learned to speak in lowered volume |
Я вчилась тихо говорити, |
| To make myself fit into less |
Займати місця якнайменш. |
| Until one day I heard it clearly |
Аж як одного дня збагнула: |
| Peace shouldn't feel like loneliness |
Душевний спокій краще меж. |
| 💔 |
💔 |
| You lost me forever |
Втратив мене навіки! |
| Not when I walk but when I stay |
Не як пішла, а ще раніш! |
| You lost me trying |
Мене лишився, |
| To love me only half away |
Любивши тільки наче річ… |
| You lost me forever |
Мене втратив навіки! |
| When I forgot my own name |
Коли забула, ким я є! |
| And I won't call that devotion |
Бо ж як назвати те коханням, |
| If all it left me was a pain |
Що залишало тільки щем?.. |
| 💔 |
💔 |
| Now the room sounds different at night |
Вже не так дім звучить по ночах. |
| Not better just finally mine |
Не краще. Я просто сама. |
| I let the window face the morning |
І вже як схочу ранки стрічу. |
| I let my heartbeat choose the time |
І тільки мій тепер весь час… |
| And if you reach for what is missing |
Якщо не маєш те, що хтів би, — |
| Don't dress it up as destiny |
Не обертай це в долі плин. |
| Some things don't break. They just go empty |
Бо речі є, що лиш пустими |
| That's what you made of you and me |
Стають із часом. Як і ми. |
| I won't curse you for your blindness |
Я не буду проклинати |
| I won't beg you to recall |
Чи благати нових спроб! |
| But there are losses made in daylight |
Бо ж є речі, що незмінні, |
| That still outlast them all |
Скільки б шансів не дано! |
| 💔 |
💔 |
| You lost me forever |
Мене втратив навіки — |
| And that's the truest thing I know |
Це найщиріша з правд усіх. |
| Not every ending |
Не кожні вчинки |
| Needs a bitter kind of cold |
Варті в світі гірших слів! |
| You lost me forever |
Так, втратив назавжди! |
| And I don't need to make it cruel |
І не роби ти з мене зло! |
| It just the price of being careless |
Така ціна твого недбальства |
| With a heart |
Серця, що… |
| That once chose you |
Твоїм було… |
| 💔 |
💔 |
| You didn't break me |
Хотів скорити… |
| You just lost me… |
Та лиш втратив… |
|
|
| 💔 |
💔 |